Bhagavadgītā

Hinduların Kutsal Kitabı

Yedi yüz beyitten oluşan, temiz ve akıcı Sanskritiyle birçok Hint kutsal kitabı arasında özel bir yeri olan Bhagavadgītā,

Veda döneminin Güneş tanrılarından Vishnu’yu, çoban tanrı Krishna’yı, Upanishadların Brahma felsefesini ve daha başka birçok unsuru bir potada eritmiş muazzam bir eserdir.

Yazın geleneği onu Mahābhārata Destanı içerisine yerleştirir.

Bhagavat Gita, Mahabarata Hint destanının bir bölümüdür ve genel görüşe göre, Mahabharata Hint destanının özünü içerdiği söylenir. Elimizde bulunan tarihsel verilere göre, Gita, Musa’dan 1700 yıl, Buddha’dan 2500 yıl, İncil’den 3000 yıl, Kur’an’dan 3800 yıl önceye denk gelen; MÖ 3102 yılında Pandava ve Kaurava aileleri arasında geçen bir savaş meydanında yazılmıştır.

Akrabaların savaştığı bir savaşın başlangıcında, ölümü sorgularken araya sıkıştırılan bu yedi yüz beyitte, aslında kişinin kendisiyle olan savaşımı sorgulanır.

İnsanın gerçek düşmanı, yanlış yönlendirdiği bilincidir.

Bu kitap, Krishna biçiminde bedenlenen tanrı Vishnu’nun ağzından, insanın doğasını değiştirmesinin yollarını anlatmakta, gerçek inanışın ise, eskimiş dinsel uygulamaları yerine getirmekten çok, tüm canlılardaki özün aynılığını kavramak olduğunu göstermektedir.

En büyük huzur, tüm zıtlıklara karşı aynı kalabilme durumudur.

Bu eser, aynı zamanda, Sanskrit dilinden Türkçe’ye yapılmış ilk kutsal kitap çevirisidir.

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0
Araç çubuğuna atla