From the Stories of Chuang Tzu…

“he who rules men, lives in confusion;
he who is ruled by men lives in sorrow.
yao therefore desired
neither to influence others
nor be influenced by them.
the way to get clear of confusion and free of sorrow
is to live with tao in the land of the void.

if a man is crossing a river
and an empty boat collides with his own skiff,
even though he be a bad-tempered man
he will not become very angry.
but if he sees a man in the boat,
he will shout to him to steer clear.
and if the shout is not heard he will shout
again and yet again, and begin cursing –
and all because there is somebody in that boat.
yet if the boat were empty, he would not be shouting,
and he would not be angry.
if you can empty your own boat
crossing the river of the world,
no one will oppose you,
no one will seek to harm you.

the straight tree is the first to be cut down,
the spring of clear water is the first to be drained dry.
if you wish to improve your wisdom
and shame the ignorant,
to cultivate your character and outshine others,
a light will shine around you
as if you had swallowed the sun and the moon –
and you will not avoid calamity.
a wise man has said:
”he who is content with himself
has done worthless work.
achievement is the beginning of failure,
fame is the beginning of disgrace.”

who can free himself of achievement and fame
then descend and be lost
amid the masses of men?
he will flow like tao, unseen,
he will go about like life itself
with no name and no home.
simple is he, without distinction.
to all appearances he is a fool.
his steps leave no trace. he has no power.
he achieves nothing, he has no reputation.
since he judges no one,
no one judges him.
such is the perfect man-
his boat is empty.”

from the Stories of Chuang Tzu

“kim ki insanları yönetir, keşmekeş içinde yaşar
kim ki insanlar tarafından yönetilir, keder içinde yaşar
yao bu nedenle arzuladı
ne başkalarına söz geçirmeyi
ne de başkalarının kendisine söz geçirmesini
keşmekeşten kurtulmanın
ve kederden arınmanın yolu
büyük boşluk alanında
birlikte yaşamaktır tao’yla.

karşı kıyısına geçiyorsa insan bir ırmağın
ve kendi sandalına boş bir kayık çarparsa
aksi bir insan olmasına rağmen
çok öfkelenmeyecektir
ancak eğer kayıkta insan görürse
uzak durması için bağıracaktır ona
feryadı duyulmazsa, tekrar bağıracaktır
ve bir daha ve lanet okumaya başlayacaktır
ve bunların hepsi kayıkta biri olduğu için
eğer kayık boş olsaydı
bağırmayacak ve öfkelenmeyecekti.
boşaltabilirsen kayığını
dünya ırmağını geçerken
kimse sana engel olmayacak
kimse sana zarar vermeye çalışmayacak.

dümdüz ağaç ilk kesilendir
temiz su kaynağı ilk kurutulandır
bilgeliğini artırmak istiyorsan
ve cahili mahcup etmek
karakterini geliştirmek
ve herkesi gölgede bırakmak
bir ışık parlayacak etrafında
güneş’i ve ayı yutmuşsun gibi
felaketten sakınmayacaksın
şöyle dedi bir bilge:
“kendinden hoşnut olan
önemsiz bir iş yapmıştır
başarı başlangıcıdır başarısızlığın
ün başlangıcıdır gözden düşmenin”

kim kendini başarıdan uzak tutabilir
ve ünden, alçalabilir ve kaybolabilir
insan yığınlarının ortasında?
tao gibi akacaktır o insan, görünmeden
dolaşacaktır yaşamın kendisi gibi
isimsiz ve evsiz
basittir o insan, ayrım gözetmeden
dış görünüşe bakılırsa aptalın tekidir
adımları hiçbir iz bırakmaz, güç sahibi değildir
hiçbir başarısı yoktur, şöhret sahibi değildir
kimseyi yargılamadığı için
kimse de onu yargılamaz
böyledir kusursuz insan-
kayığı boştur.”

kaynak: osho, boş kayık

Araç çubuğuna atla