• Felsefe

    Gerçekten öğrenmek isteyen herkese öğretirim. Benimle gel

    “Bir gün Buda bir köyden geçiyordu. Çok sinirli ve terbiyesiz genç bir adam gelip ona hakaretler etmeye başladı” “Diğerlerine öğretme hakkın yok” diye bağırdı. “Sen de diğer herkes kadar salaksın. Sen tamamen sahtesin” Buda bu hakaretler yüzünden üzülmedi. Tam tersine genç adama şunu sordu: “Söyle bana, eğer birisine bir hediye alırsan ve o kişi bu hediyeyi kabul etmezse, o zaman bu hediye kime ait olur?” Adam böylesine garip bir soru karşısında şaşırdı ve cevap verdi: “Bana ait olur çünkü hediyeyi ben aldım.” Buda gülümsedi ve şöyle söyledi: “Bu doğru. Ve aynısı senin öfken için de geçerli. Eğer bana öfkelenirsen ve ben bundan rencide olmazsam, öfke geri sana kalır. O zaman…

  • Felsefe

    Acı Çekmenin ve Hoşnutsuzluğun Kökleri

    Buda, acı ve tatminsizliğin kaynaklarını açıklamıştır Bu kökleri kaldırmadıkça, nihai çözüm olmayacaktır.  Çözüm bu yaşam ve gelecek yaşamlar için bu kökleri ortadan kaldırmak-buharlaştırmak-dönüştürmek olmalıdır. Duygusal patlamalar, dışsal koşullardan kaynaklanan, önemsiz rahatsız edici faktörlere ya da duyusal yoksunluğa bağlanamaz, daha çok, zihnin dengesizliğinden kaynaklanırlar. Peşinden koştuğumuz dengeli, ahenkli bir zihindir, böylece yaşadığımız geçici dengesizliklerin üstesinden gelebiliriz. Koşullu varoluşa iki nedenle atılıyoruz : 1) Zihinsel bozunumlar. 2) Bu zihinsel bozunumlarla oluşturduğumuz eylemler. Bu eylemlerde zihnimizde oluşturduğu akımlarla yeniden doğuşla sonuçlanır. Bunda zihinsel bozunumlardan özellikle bağımlılık önemli rol oynar. Diğer bir deyişle eğer zihinsel bozunum yoksa karmik bir etki olmaz, çok büyük bir bozucu eylem birikimimiz olsa bile zihnimizi bozunumlardan temizlersek bu etkiler…

  • Zen

    Yağmuru Duymak

    Manjusri dedi ki: “Tüm varlıkların acısını nasıl taşıyabiliyorsunuz?” Buda şöyle cevap verdi: “Tüm varlıklar dertsiz tasasız bir Saf Işık Zihni’nden ibaret.” Manjusri: “Peki ya çekişmeler? Ya kötülük?” Buddha öylece kımıltısız duruyordu. “Sugata?” “Şimdi sus Manjusri,” dedi Buda. “Yağmuru dinle.” Manjusri sustu. Yağmuru dinliyordu. Bir süre sonra Buda sordu: “Duyan kim?” Manjusri güldü: “Hiç kimse, Sugata.” Bunun üzerine Buda şu dörtlüğü okudu:   “Hiç kimse duymuyor onu ya duyuluyor yağmur. Hiç kimse tarafından! Kim öyleyse bu konuşan? Yel mi, ateş mi, toz mu, bulut mu?”   Manjusri o an aydınlandı. “Ah!” dedi. Buda, “Aferin Manjusri. Anladın,” diye cevap verdi.   Fil Mezarlığı Sutrası’ndan

Araç çubuğuna atla