• Felsefe,  Hayat

    Kendimi Yeterince Sevdiğimde

    Kendimi gerçekten sevmeye başladığımda, anladım ki, Duygusal acılar ve keder, bir uyarıydı bana, Kendi gerçeğime karşı yaşadığımı anımsatan. Biliyorum, bugün buna “özgün olmak” diyorlar. Kendimi gerçekten sevmeye başladığımda, Zamanı gelmediğini, Ve o kişinin hazır olmadığını bildiğin halde onu, İsteğimizi yapmaya zorlamanın, O insan kendim de olsam, Ne kadar utanç verici olduğu anladım. Bugün buna, “kendine saygı duymak” dendiğini biliyorum. Kendimi gerçekten sevmeye başladığımda, Başkalarının hayatına özenmekten vazgeçtim, Ve önüme çıkan zorlukların, Olgunlaşmam için aşmam gereken engeller olduğunu fark edebildim. Günümüzde buna, “bilgelik” dendiğini biliyorum. Kendimi gerçekten sevmeye başladığımda, Her zaman, her fırsatta, Doğru zamanda, doğru yerde bulunduğumu anladım. O andan itibaren de huzura erdim. Bugün buna, “varoluşa saygı” dendiğini biliyorum…

Araç çubuğuna atla